و من صام من رجب اثنين و عشرين يوما نادى مناد من السّماء أبشر يا وليّ اللّه بالكرامة العظيمة و مرافقة الّذين أنعم اللّه عليهم من النّبيّين و الصّدّيقين و الشّهداء و الصّالحين و حسن أولئك رفيقا . و كسى كه بيست و دو روز از رجب را روزه بگيرد ، منادى از آسمان ندا مىدهد : اى دوست خدا ! مژده باد تو را به كرامت بزرگ و دوستى با كسانى كه خداوند آنها را متنعم نموده چون پيامبران ، راستگويان ، شهدا و صالحان ، و واقعا آنان چه دوستان خوبى هستند ! و من صام من رجب ثلاثة و عشرين يوما نودي من السّماء طوبى لك يا عبد اللّه نصبت قليلا و نعمت طويلا طوبى لك إذا كشف الغطاء عنك و أفضيت إلى جسيم ثواب ربّك الكريم و جاورت الخليل في دار السّلام . و كسى كه بيست و سه روز از رجب را روزه بگيرد ، از آسمان او را ندا مىدهند : خوشا به حالت اتصال به درخت طوبى روزى تو باد اى بنده خدا ! زحمت كمى كشيدى ولى نعمت‌هاى زيادى به‌دست آوردى . خوشا به حال تو هنگامى كه پرده از پيش رويت برداشته شود و به ثواب بزرگ پروردگار كريمت برسى و در « دار السلام » مجاور و همراه ابراهيم خليل عليه السّلام گردى . و من صام من رجب أربعة و عشرين يوما فإذا نزل به ملك الموت يراءى [ تراءى ] له في صورة شابّ عليه حلّة من ديباج أخضر على فرس من أفراس الجنان و بيده حرير أخضر ممسّك بالمسك الأذفر بيده قدح من ذهب مملوء من شراب الجنان فسقاه إيّاه عند خروج نفسه و هوّن به عليه سكرات الموت ألما ثمّ يأخذ روحه في تلك الحريرة فيفوح منها رائحة يستنشقها أهل سبع سماوات فيظلّ في قبره ريّان و يبعث من قبره ريّان حتّى يرد حوض النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله . و كسى كه بيست و چهار روز از رجب را روزه بگيرد ، فرشته مرگ به‌صورت جوانى سراغ او مىآيد كه رداء سبزى بر او افتاده و بر اسبى از اسب‌هاى بهشتى سوار است ، در دست او حرير سبزى است كه با مشك بسيار خوشبو معطر شده و جامى طلايى كه پر از شراب بهشتى در دست داشته كه هنگام خروج جانش آن را به او مىنوشاند و سختىهاى مرگ را براى او آسان مىنمايد و آنگاه روح او را در آن حرير مىگذارد كه در اين حال بويى از آن برمىخيزد كه اهل آسمان‌هاى هفتگانه آن را احساس مىنمايند . او در قبر خود سيراب مانده و از قبرش نيز سيراب برانگيخته مىشود تا زمانى كه به حوض پيامبر صلّى اللّه عليه و آله برسد .